o komunikacji;-)

...

jak mówić, żeby to nie brzmiało jak ultimatum?

jak dawać wolność i zachować wolność?

jak zachować czystość intencji, i myśli, i słów?

....

wyzwalać w sobie to co najlepsze

i modlić się, żeby to miało jakiekolwiek znaczenie

....

i wzrastać, pełniej wiedząc kim się jest i dlaczego....

...

i nie mów nic

.. tak wiem że trudno...

nie mów nic

jak trzeba to policz sobie do dziesięciu

raz a nawet dwa razy..

poczekaj

...

wstrzymaj oddech

nie biegnij

nie oczekuj zbyt wiele

a już na pewno nie wszystkiego od razu

a jak nie umiesz

to nic nie mów

wstrzymaj oddech

może nawet - jeśli to tylko okaże się konieczne - wyłącz myślenie

szczęście można bardzo łatwo spłoszyć

jak motyla

wściekłość

gniew zamotanie frustracja

zaprogramowani by pożądać

ale bez instrukcji obsługi

nauczeni by patrzeć

i chcieć

ale nikt nie pokazał drogi

to znaczy tak

droga jest

iście filmowa

od kopciuszka do gwiazdki

od pucybuta do milionera

gładko i posuwiście

tylko matek chrzestnych troszkę za mało

* zainspirowana 'wściekłą siłą rapu'

a tak...

nauczyć się być małym plasterkiem
takim, co nie ma ambicji wielkiej operacji
transformacji
zmiany czy wręcz zbawienia

takim co nie zawsze musi powiedzieć wszystko co myśli;-)
a czasem może być zupełnie niewidoczny
[tak niewidoczny!]

ale goi...
jest jak szklanka wody w upał
jak motylek który zjawia się nie wiadomo skąd
i o nic nie prosi
jak bezinteresowny uśmiech, który zostaje w pamięci
na długo potem

koszyczek

trzymam pod łóżkiem
koszyczek marzeń
te spełnione wylatują
jak małe pisklaki
gdy troszkę podrosną
i myślą że o nich nie pamiętam;-)

pozostałe
odkurzam od czasu do czasu
ale staram się nie za często
bo zbytnio się wtedy roztkliwiam
a wilgoć im za bardzo nie służy

...

szukałam Cię na krańcu świata
w szeleście liści w opuszczonych zatoczkach
w gwarze ludzi w centrum miasta
przemierzałam lasy i pustynie

sprawdzałam czy Cię nie ma w cichych przystaniach
i zatłoczonych schroniskach
oglądałam szczyty i pagórki
a nawet olbrzymie liście łopianu

a byłeś....

zadanie domowe

tak powtarzać sobie:

bierz od ludzi tyle co chcą dać
ani grama więcej:P
i daj czas
(niektóre) rzeczy potrzebują czasu
wypełnienia ciszą
do złudzenia przypominającą czasem pustkę
...
aż w końcu może uda się to przyjąć